میلادگل رسول و روز زن

میلاد گل یاس رسو(ص) و کوثر زیبای حق ، حضرت فاطمه الزهرا(س) ،سیده النساء العالمین و روز زن و بزرگداشت مقام مادر مبارک باد

کوثر بی نشان حق ، زمزم مهر مصطفی(ص) ست

تک گل یاس احمدی ، همدم و یار مرتضی(ع)ست

وقت تولدش زعرش ، مریم و هاجر آمدند

فاطمه (س)ای که پاکی اش ، چون کلمات ((هل اتی))ست

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

سر منشاء زندگی ست از زن

حواست چو روح و آدمش تن

آرامش جسم و جان مرداست

زن همچو طلا ست،مرد، آهن((مهدی زکی زاده قریه علی-اردیبهشت91))

آه ...مانده

آه ....مانده((مهدی زکی زاده قریه علی 20/2/91))

پلنگی زخمی ام ، از ماه مانده

عقابی خسته و در راه مانده

واز دامان پرمهر بلندت

دو دست بخت من کوتاه مانده

به دبدارت شتابانم همه عمر

چو مهمانم که در درگاه مانده

دلم دور از تو گریان است جانسوز

به چشمانی که درآن کاه مانده

به گوشی خوش نیاید شعرهایم

که بغضم در گلو با آه مانده

نسیم کاروانی سمت من نیست

و بوی یوسفم در چاه مانده

ئ در این شهر دیگر هیچ کس نیست

نباشد از غمم آگاه مانده

زراه عشقت هرگز برنگردد

دل من ، گاه سرخوش ، گاه مانده

بگذر

بگذر..............((مهدی زکی زاده قریه علی 16/2/91))

روز زن مبارک باد

تقدیم به زنان ، این آفریده های ظریف و پاک و پرلطافت و عشق خداوند

که خداوند وجودشان را اسباب آرامش مردان قرار داده است...روز زن و مادر مبارک ((مهدی زکی زاده قریه علی))

خدا نقش احساس را زن کشید                

وعطر گل یاس را زن کشید 

صبوری و مردانگی و وفا                  

 و تصویر الماس را زن کشید 

و زن ، معنی ناب ایثار شد                 

چو بر آدم ، حوا ، مددکار شد 

خدا نیز وقتی که می آفرید                 

 پر از عاشقی دست درکار شد

جهان بی وجود زن آرام نیست               

که بی نامشان عشق خوشنام نیست

و معراج مرد است دامانشان                 

 دل مرد با زن در آلام نیست

خداوند زن را چو گل آفرید                  

که از او شود نسل پاکان پدید

اگر مرد را شاخه گیریم ما                  

بهار است زن ، خرم و پرامید

وپیش رخش ماه کم آورد                      

ومهر سحرگاه کم آورد

و حقا که در عشق و مهر و وفا              

کنار زن آن مرد همراه کم آورد

ماتشنه نیستیم.....

چون تشنه نیستیم ایمان آب را باور نمی کنیم

ازغصه خسته ایم اما علیه آن لب تر نمی کنیم

دوریم و عاشقیم، اما چه فایده از ناله هایمان

درباغ آرزو وقتی که قاصدک پرپر نمی کنیم

((مهدی زکی زاده  ))

+++++++++++++++++++++++++++++

دوباره قصه ی ماتم ، چقدر حوصله دارم

و باز هم گله از هم ، چقدر حوصله دارم

نیافت آدمی آن شیخ با چراغ دراین شهر

ومن که نیست چراغم ،چقدرحوصله دارم

شکسته کشتی عشقم زتند باد حوادث

ودر تلاطم بختم ، چقدر حوصله دارم

چقدر لیلی و مجنون ،چقدر خسرو شیرین

نگو زعشق سرایم ، چقدرحوصله دارم

تمام عمر دویدم ،رسیدم و تو نبودی

همیشه ازتو جدایم ،چقدرحوصله دارم؟

گلوی عاطفه ام را گرفته بغض نبودت

وجز تو نیست ندایم ، چقدر حوصله دارم؟

دمی نمی شود از تو جداشود دل و یلدم

نگو به طعنه برایم:چقدر حوطله دارم؟  !!

((مهدی زکی زاده قریه علی   15/2/91))